Metody testowe na - Łatwopalność
Łatwopalność
Oznaczanie stopnia palności lub szybkości spalania stanowi istotny test danego materiału, szczególnie w odniesieniu do rozwiązań przewidzianych dla branży motoryzacyjnej. Próbka materiału testowego umieszczana jest w “komorze ogniowej” ze stali szlachetnej. Aby zapewnić stabilność próbki podczas wykonywania testu, materiał mocuje się na ramę w kształcie litery U, poddając go następnie oddziaływaniu płomienia z palnika Bunsena. Na podstawie pomiaru czasu, jaki upłynął od chwili zapalenia się materiału do momentu jego wypalenia na długości 254 mm ( 10 cali) obliczana jest szybkość spalania wyrażona w mm/min lub calach/min.
”DNI” – Materiał niepalny, ”SE” – Materiał samogasnący, ”B” – Szybkość spalania. Test materiału przeprowadza się zarówno w kierunku wzdłużnym jak i poprzecznym w celu ustalenia, czy występują różnice w szybkości spalania.
Komora ogniowa