Metody testowe różnych właściwości

 Metody testowania różnych właściwości

 

 

Odporność na ścieranie lub inaczej odporność na zużycie stanowi istotny czynnik w przypadku wielu zastosowań ( np. w zakresie tłumienia hałasów w pojazdach i samochodach). W Centrum Technicznym prowadzimy badania odporności na ścieranie wyznaczanej metodą Martindale’a, która bardzo dobrze sprawdza się podczas testowania tkanin, dzianin i włóknin. Testowane kawałki materiału o kształcie koła pocierane są o standardowo ścieralną tkaninę, wykonując ruchy koliste przypominające swoim kształtem krzywe Lissajous.

Stopień odporności na ścieranie określany jest na podstawie liczby cykli ( obrotów) wykonanych do momentu przetarcia materiału ( przerwania nici) lub utraty masy próbki testowej. Można również dokonać pomiaru grubości materiału przed i po przeprowadzeniu badania odporności na ścieranie w celu określenia jego stopnia zużycia.

 

Grubość materiału

 

Aby prowadzić pomiary tak ważnego parametru jakim jest grubość, Centrum Techniczne ma do swojej dyspozycji elektroniczny przyrząd do pomiaru grubości o rozdzielczości 1 μm, or 0,001 mm. Badany materiał rozkładany jest na stole pomiarowym. Kolejnym etapem jest opuszczenie miernika na materiał. Zwyczajowo procedura testowa polega na pomiarze grubości materiału w 10 różnych miejscach i obliczeniu średniej z otrzymanych wyników.

 

Pozostałe badania można przeprowadzać przy użyciu maszyny do prób rozciągania

 

Siła rozdzielająca-

 

Badanie siły rozdzielającej ma na celu określenie siły potrzebnej do zdjęcia

papieru lub folii ochronnej z taśmy jednostronnie lub dwustronnie klejącej. Badanie to przeprowadza się w formie testu na zrywanie pod kątem 180º i polega na odklejaniu papiery/folii od taśmy pod kątem 180º. Wartość uzyskanego parametru wyraża się w N/25 mm lub N/50 mm.

Pamiętaj:

Wysoki współczynnik antyadhezyjny = łatwość odklejania

Niski współczynnik antyadhezyjny = większa trudność odklejania

 

Wytrzymałość na rozciąganie/wydłużanie

 

Badanie wytrzymałości na rozciąganie i wydłużanie pozwala określić zarówno maksymalne obciążenie, jakie jest w stanie wytrzymać taśma, jak i wydłużenie taśmy przy maksymalnym obciążeniu. Metoda ta jest szczególnie przydatna podczas testowania włókien szklanych i taśm do obklejania. W celu przeprowadzenia badania należy zamocować na zaciskach maszyny do prób rozciągania pasek taśmy o długości 25 mm , a następnie ciągnąć go przeciwnych kierunkach z jednostajną prędkością, aż do zerwania taśmy. Uzyskany wynik to wartość obciążenia szczytowego, które określa się mianem wytrzymałości na rozciąganie i wyraża w N/25 mm. Wydłużenie to parametr procentowy wyrażany jako % długości początkowej.

 

 

Test polegający na pomiarze siły potrzebnej do rozwinięcia rolki (szczególnie taśmy jednostronnie klejącej).